Օճառի պատմությունը՝ հին աշխարհից մինչև այսօր
Օճառի պատմությունը՝ հին աշխարհից մինչև այսօր
Օճառը այն առօրյա իրերից է, որը մենք օգտագործում ենք ամեն օր, բայց հազվադեպ ենք մտածում՝ որտեղից է այն եկել։ Սկիզբը՝ հին քաղաքակրթություններում
Օճառի մասին առաջին հիշատակումները գալիս են դեռևս մ.թ.ա. մոտ 2800 թվականից՝ Հին Բաբելոնից։
Այդ ժամանակ մարդիկ կենդանական ճարպը խառնում էին մոխրի հետ, և ստանում էին մի նյութ, որը կարող էր մաքրել հագուստը և մարմինը։
Հին եգիպտացիները նույնպես օգտագործում էին նման խառնուրդներ՝ լվացվելու և բժշկական նպատակներով։
Հռոմեական ժամանակներ
Հռոմեական կայսրությունում մարդիկ սկզբում հիմնականում լվացվում էին պարզապես ջրով և յուղերով։
Ավելի ուշ հայտնվեց «օճառ» բառը, որը, ըստ մի վարկածի, կապված է Հռոմի Սապո լեռան հետ, որտեղ զոհաբերություններից հետո ճարպն ու մոխիրը խառնվելով՝ անձրևաջրի հետ ստեղծում էին մաքրող նյութ։
Միջնադար
Միջնադարյան Եվրոպայում օճառի արտադրությունը զարգացավ հատկապես՝
Իտալիայում
Իսպանիայում
Ֆրանսիայում
Այդ շրջանում օճառը արդեն սկսեց դառնալ քաղաքային արտադրանք, ոչ թե միայն տնային պատրաստուկ։
Արդյունաբերական հեղափոխություն
18–19-րդ դարերում սկսվեց օճառի զանգվածային արտադրությունը։
Գիտնականները հայտնաբերեցին քիմիական բաղադրությունը, և օճառը դարձավ ավելի հասանելի ու որակյալ։
Այդ ժամանակ արդեն այն օգտագործվում էր ոչ միայն լվացվելու, այլ նաև հիգիենայի պահպանման համար։
Ժամանակակից օճառ
Այսօր օճառը ունի բազմաթիվ տեսակներ՝
հեղուկ
կոշտ
հակաբակտերիալ
կոսմետիկ
Այն դարձել է ոչ միայն մաքրության, այլ նաև առողջության պահպանման կարևոր միջոց։Հետաքրքիր փաստ
Օճառը իրականում չի «սպանում» կեղտը, այլ պոկում է այն մաշկից և թույլ է տալիս ջրով հեռացնել։
Պարզ, բայց կարևոր իր՝ օճառը, հազարամյակների ընթացքում դարձել է մարդու ամենօրյա կյանքի անբաժանելի մասը։