Պատանեկության երգեր. ինչո՞ւ է պատանեկան երաժշտությունը մնում հիշողության մեջ ողջ կյանքի ընթացքում

Յուվյասկյուլյայի համալսարանի անցկացրած գլոբալ ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ հուզական առումով ամենանշանակալի երգերը հաճախ կապված են պատանեկության հետ՝ գագաթնակետին հասնելով մոտ 17 տարեկանում: Այս երեւույթը, որը հայտնի է որպես «հիշողության էֆեկտ», բացատրում է, թե ինչու է պատանեկան երաժշտությունը խորիմաստ մնում նույնիսկ տասնամյակներ անց:

Memory ամսագրում հրապարակված հետազոտությանը մասնակցել է մոտ 2 000 մարդ 84 երկրներից: Մասնակիցներին խնդրել են անվանել այն երաժշտական ​​ստեղծագործությունը, որն իրենց համար խոր անձնական իմաստ ունի:

Արդյունքները ցույց են տվել, որ էմոցիոնալ կապվածությունը երաժշտության հետ տղամարդկանց մոտ գագաթնակետին է հասել 16 տարեկանում, մինչդեռ կանանց մոտ այն գագաթնակետին է հասել 19 տարեկանից հետո: Այս տարբերությունը կարող է պայմանավորված լինել նրանով, որ տղամարդիկ հաճախ իրենց երաժշտական ​​ինքնությունը զարգացնում են պատանեկության սոցիալական փոխազդեցությունների եւ անկախության ցանկության միջոցով, մինչդեռ կանանց մոտ այդ գործընթացն ավելի երկար է տեւում՝ ընդգրկելով էմոցիոնալ կապերը եւ պատանեկության փուլերը:

Բացի այդ, հետազոտությունը պարզել է, որ կանայք ավելի հակված են լսել երաժշտական ​​ժանրերի բազմազանություն՝ փոփից մինչեւ սոուլ եւ դասական, նաեւ երաժշտությունն օգտագործելով որպես սոցիալական կապերի ամրապնդման միջոց: Այս ավելի լայն մոտեցումը կարող է բացատրել երաժշտական ​​հիշողության ուշ գագաթնակետը կանանց մոտ:

Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հաստատում է, որ երաժշտությունը շարունակում է զարգանալ մեզ հետ ողջ կյանքի ընթացքում, եւ դրա կապը անձնական ինքնության եւ հուզական փորձառության հետ մնում է նշանակալի։