Ռուսական զորքերը Խարկովից 19 կմ հեռավորության վրա են

Խարկովի ուղղությյամբ երեկ սկսված ռուսական հարձակկումը այսօրվա ընթացքում ունեցավ բուռն զարգացումներ: Ռուսները գրոհում են երկու հիմնական ուղղությամբ:

Առաջին հատվածում ուղղությունը ուղիղ Խարկովն է, եւ այսօր օրվա երկրորդ կեսի դրությամբ ռուսական ուժերը քաղաքից ընդամենը 19 կմ հեռավորության վրա էին: Այս մասին ռազմաքաղաքական հեղինակավոր փորձագետ Յուրի Պոդոլյակը հայտնում է. «Մեր զորքերը, ռեզերվներ բերելով մարտի, առավոտյան ճեղքել են ուկրաինական զինված ուժերի պաշտպանությունը Գլյուբոկոյեն բնակավայրի տարածքում։ Դրանից հետո մեր ուժերը մտան Լիպտսի՝ թշնամու կարևոր նյութատեխնիկական կենտրոն (Խարկովի օկրուգից 19 կմ հեռավորության վրա), որը, ըստ Ուկրաինայի զինված ուժերի հրամանատարության գաղափարի, պետք է լիներ առաջին գծի մերձակա թիկունքը, եւ այդ թիկունքը նվաճված է մեկ օրում…»:

Իսկ երկրորդ ուղղությամբ, ըստ Պոդոլյակի. «Մեր առաջավոր ստորաբաժանումները մտել են Վոլչանսկի հյուսիսային հատված և կամաց-կամաց գրավում են այն։ Բայց սա չէ այսօր թշնամու հրամանատարության գլխավոր խնդիրը։

Նրանց հիմնական անախորժությունները արևմուտքն են, որտեղ մենք արդեն հասցրել ենք միանգամից մի քանի տեղ ճեղքել նրա պաշտպանության գիծը, որը նրանք կառուցել են վերջին մի քանի ամիսներին։ Իսկ պաշտպանող ստորաբաժանումները, որոնք կազմված են տարածքային պաշտպանության զորքերից, ճնշված են հրետանու և ավիացիայի մեր լիակատար գերազանցությամբ (ավելի քան 50 FAB արդեն նետվել է միայն Վոլչանսկի և նրա շրջակայքի վրա) մեծ դիմադրություն չեն ցույց տալիս մեզ և հաճախ հանձնվում են (տարածքները բաց թողնելով, ինչից մենք օգտվում ենք):

Դա ստիպեց հակառակորդի խմբի հրամանատարությանը (իրավիճակը փրկելու համար) այսօր իրենց ռեզերվները մաս-մաս նետել մարտի (որքան մոտենում էինք):

Բացի 92-րդ բրիգադից, ճակատամարտ մտան 57-րդ բրիգադի ստորաբաժանումները, ինչպես նաև նացիստական ​​գումարտակները «Կրակենից» (որոնք միշտ եղել են թշնամու հրամանատարության վերջին ռեզերվը):

Սա հնարավորություն տվեց առայժմ կանխել ճակատի փլուզումը, բայց չկարողացավ կանխել մեր առաջխաղացումը։

Հակառակորդի բոլոր փորձերը չխանգարեցին մեր ստորաբաժանումներին առավոտյան հաջողությունը զարգացնել Սևերսկի Դոնեց աջ (արևմտյան) ափին և մեկ օրից պակաս ժամանակում անցնելով մոտ 6-7 կմ՝ այժմ շարժվում են դեպի Ռուբեժնոյե։ Այդպիսով ապահովելով (եթե մենք իսկապես նախատեսում էինք հարվածել Կուպյանսկի թիկունքում) մեր խմբի աջ թեւը, որը առաջ էր շարժվում Վոլչանսկով։

Դե, հենց Վոլչանսկը, ավելի ճիշտ՝ քաղաքից հարավ հակառակորդի պաշտպանական գիծը, հենց հիմա արդեն հարձակման է ենթարկվում մեր հրետանու և ավիացիայի կողմից, ինչը լավ բան չի խոստանում այստեղի թշնամու ստորաբաժանումների համար»։

Միևնույն ժամանակ, ըստ Պոդոլյակի, այս հաջողությունենրը ռուսական ուժերը արձանագրել են միայն առաջապահ խմբերի հաշվին: «Դեռևս ոչ մի նախանշան չկա, որ մենք մեր հիմնական ուժերը մարտի ենք բերել»։