Էսենցիալ դող ունեցող հիվանդների մոտ մեծանում է դեմենցիայի զարգացման ռիսկը

Գիտնականները պարզել են, որ դեմենցիան կարող է լինել երեք անգամ ավելի հաճախ լինել էսենցիալ ցնցում ունեցող մարդկանց մոտ, քան ընդհանուր բնակչության մոտ:

Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են Նյարդաբանության ամերիկյան ակադեմիայի կայքում։

Էսենցիալ դողն ամենահաճախ հանդիպող ցնցումների խանգարումն է, որը տեղի է ունենում ավելի հաճախ, քան Պարկինսոնի հիվանդությունը: Բացի ձեռքերի և դաստակների ցնցումներից, մարդիկ կարող են զգալ գլխի, ծնոտի և ձայնի ակամա ցնցումներ:

Հետազոտությանը մասնակցել է էսենցիալ դողով 222 մարդ, որոնց միջին տարիքը հետազոտության սկզբում եղել է 79 տարեկան: Նրանք ուսումնասիրության սկզբում խելամտության և հիշողության թեստեր են վերցրել՝ պարզելու, թե արդյոք նրանք ունեին նորմալ ճանաչողական ունակություններ, թեթև ճանաչողական խանգարում կամ դեմենցիա:

Այնուհետև մասնակիցները հինգ տարվա ընթացքում 1,5 տարին մեկ ենթարկվել են հետագա հետազոտությունների: Ուսումնասիրության սկզբում այս խմբից 168-ն ուներ նորմալ կոգնիտիվ հմտություններ, 35-ը՝ թույլ կոգնիտիվ խանգարումներ, իսկ 19-ը՝ դեմենցիա:

Հետազոտության ընթացքում 59 մարդու մոտ զարգացել է ճանաչողական թեթև խանգարում, իսկ 41-ի մոտ՝ դեմենցիա:

Հետազոտողները պարզել են, որ հետազոտության ընթացքում մասնակիցների 19%-ի մոտ տկարամտություն է առաջացել, և ամեն տարի միջին հաշվով ճանաչողական թույլ խանգարում ունեցող մարդկանց 12%-ի մոտ զարգանում է դեմենցիա: Այս ցուցանիշները երեք անգամ ավելի բարձր էին, քան ընդհանուր բնակչության շրջանում։ Այնուամենայնիվ, այս ցուցանիշներն ավելի ցածր են եղել, քան Պարկինսոնի հիվանդությամբ տառապող մարդկանց մոտ, որոնց մեջ ավելի հաճախ է հանդիպում դեմենցիան:

Հետազոտողները նաև պարզել են, որ մասնակիցների 27%-ի մոտ հետազոտության ընթացքում զգացվել կամ զարգացել է ճանաչողական թեթև խանգարում, ինչը գրեթե կրկնապատկվում է ընդհանուր բնակչության 14,5%-ի մոտ, բայց Պարկինսոնի հիվանդությամբ տառապողների մոտ՝ 40%-ից պակաս: