Համացանցը պայթեցնում է այս նյութը. Արարատ Միրզոյանի խայտառակ ելույթը Ստրասբուրգում, տեսեք ինչ եղավ հենց ելույթի ամենաթեժ պահին բոլորն ապշած են

«Ցավալի է նշել, որ Հայաստանի Սահմանադրական դատարանը անմասն չէ այս բացասական գործընթացներից եւ ժողովրդի կողմից ընկալվում է որպես համակարգային անարդարության եւ նախորդ ռեժիմի վերջին դիրքի խորհրդանիշ:

Այս մարմինը, որը կոչված է պաշտպանելու Սահմանադրությունը, ապահովելու դրա գերակայությունը եւ գործարկելու զսպումների եւ հակակշիռների մեխանիզմը, գործում է որպես քաղաքական շարժառիթներ ունեցող մի խումբ՝ շեղվելով իր սահմանադրական առաքելությունից եւ հետեւաբար՝ վտանգ հանդիսանալով այն ընդհանուր ժողովրդավարական արժեքների համար, որ միավորում են մեզ Եվրոպայի խորհրդի հովանու ներքո:

Տիկնայք եւ պարոնայք, մենք, լինելով Հայաստանի ժողովրդավարական եւ լեգիտիմ խորհրդարան եւ կառավարություն, չենք կարող աչք փակել մեր երկրում օրենքի գերակայության հետընթացի եւ ժողովրդավարական հաստատությունների ձախողման գործընթացի վրա:

Այս իրավիճակը սահմանադրական անվտանգության եւ կայունության նկատմամբ վերահաս սպառնալիք է, որը կարող է խարխլել Հայաստանի նոր ժողովրդավարության հիմքերը, եթե չձեռնարկվեն համապատասխան միջոցներ:

Դժբախտաբար, այսպիսի իրավիճակների համար, որոնք մենք կարող ենք սովորաբար տեսնել անցումային հասարակություններում կամ երիտասարդ ժողովրդավարություններում, չկան ապացուցված լուծումներ: Որոշ դեպքերում, երիտասարդ ժողովրդավարությունները ձախողում են հաղթահարել նման մարտահրավերները՝ մնալով ծուղակում, որտեղ գրավոր ընթացակարգերի բառացի մեկնաբանությունը ստորադասվում է օրենքի ոգուն եւ փիլիսոփայությանը:

Այնուամենայնիվ, ես ցանկանում եմ վերահաստատել, որ այն լուծումը, որ մենք կգտնենք Հայաստանում, կլինի ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների, ինստիտուցիոնալ արժեքների անվիճարկելի սկզբունքներին եւ օրենքի ոգուն համապատասխան»:
Փաստորեն Ազգային ժողովի նախագահը քաղաքական գնահատական է տվել

Սահմանադրական դատարանի գործողություններինմոռանալով սակայն, որ ՍԴ-ն ապաքաղաքական մարմին է և պարտավոր չէ առաջնորդվել օրվա իշխանության քաղաքական շահերով: Երբ միջազգային բարձր հարթակից խորհրդարանի խոսնակը հայտարարում է, թե ՍԴ-ն շեղվել է սահմանադրական առաքելությունից և վտանգ է հանդիսանում ընդհանուր ժողովրդավարական արժեքների համար, թերևս պարտավոր է հիմնավորել և կոնկրետ դեպք մատնանշել:

Իր այս ելույթով Արարատ Միրզոյանը ըստ էության միջազգային ամբիոնից հաստատել է, որ ՍԴ-ն նոր իշխանության կողմից ենթարկվում է քաղաքական հալածանաքների: Ընդ որում, քաղաքական իշխանությունը դա չի էլ թաքցնում և այդ մասին հպարտորեն հայտարարում է միջազգային հարթակներից: Սա բացառիկ խայտառակ իրավիճակ է նաև ԵԽԽՎ-ի համար, որի օգնությամբ

ՀՀ իշխանությունը փորձում է լոււծել Հրայր Թովմասյանի պաշտոնանկության հարցը: Ներքին ռեսուրսները ռեպրեսիաները, հալածանքները, բանտարկություններն ու սպառնալիքները փաստորեն բավարար չեն, հեղափոխականները որոշել են «տղա բերել» նաև դրսից:

Այս ամոթալի գործընթացը օրվա իշխանությունը իրականացնում էժողովրդավարության և դատական անկախության անունը դրոշակ դարձրած: Հետաքրքիր է, եթե իշխանությանը հաջողվի հասնել Հրայր Թովմասյանի հրաժարականին, և ի վերջո հեղափոխականների սրտի դատավոր Վահե Գրիգորյանը դառնա ՍԴ նախագահ, արդյո՞ք Հայաստանի Հանրապետությունն այդ դեպքում կունենա անկախ Սահմամադրական դատարան: Ի վերջո ո՞րն է նպատակաը ունենալ հերթական իշխանահպատակ ՍԴ, թե վերջապես ունենալ օրվա իշխանությունից անկախ, օրվա իշխանությանը ոչ հաշվետու ՍԴ:

Նախօրեին ՍԴ նախագահ Հրայր Թովմասյանը, անդրադառնալով ՍԴ-ի շուրջ ծավալվող իրադարձություններին, հայտարարել է. «Այն ճնշումները կամ այն իրադարձությունները, որոնք տեղի են ունենում ՍԴ-ի շուրջ, հենց այն ճանապարհն է, որ դատական իշխանությունը վաստակում է իր անկախությունը։ Այս ճանապարհով պետք է վաստակել, ոչ ոք սկուտեղի վրա չի բերելու եւ քո անկախությունը քեզ չի տալու»:

Հեղափոխությունից հետո իսկապես ստեղծվել է բացառիկ շանս` ունենալ բացառապես օրենիքն հաշվետու Սահմանադրական դատարան: Ներկա ՍԴ-ն հիմնականում ձևավորվել է նախկին իշխանության օրոք և այս առումով ներկա իշխանության հանդեպ պարտավորություններ չունի: Մյուս կողմից գործող իշխանությունը խնդիր ունի ամեն կերպ ճնշել ՍԴ-ին, հետևաբար ՍԴ-ն նման պայմաններում ստիպված է առաջնորդվել բացառապես սահմանադրությամբ և ոչ թե նախկին իշխանության շահով, ինչպես ոմանք անմտորեն պնդում են: ՍԴ-ն զուտ ինքնապաշտպանական բնազդից ելնելով պարտավոր է, ուղղակի այլ ելք չունի, քան առաջնորդվել բացառապես օրենքով:

Հայկ Դավթյան

Նյութի աղբյուր

Вчора спікер НА Арарат Мірзоян виступив із ганебною промовою на Європейській конференції спікерів парламенту ПАРЄ.

У своєму виступі в Страсбурзі Арарат Мірзоян згадував про розвиток у вірменській судовій системі і, зокрема, говорив про Конституційний суд. «Прикро відзначити, що Конституційний суд Вірменії не байдужий до цих негативних процесів і сприймається народом як символ системної несправедливості та останньої позиції попереднього режиму. Цей орган, який покликаний захищати Конституцію, забезпечувати її верховенство та запроваджувати механізм стриманості та противаг, діє як група з політичними мотивами, відхиляючись від своєї конституційної місії і тим самим загрожуючи загальним демократичним цінностям, які нас об’єднують. під егідою Ради Європи. під.

Пані та панове, будучи демократичним і легітимним парламентом та урядом Вірменії, ми не можемо закривати очі на процес верховенства права в нашій країні та провал демократичних інститутів. Така ситуація неминуча загроза конституційній безпеці та стабільності, що може підірвати основи Російської Федерації

Нова Вірменія, якщо не буде вжито відповідних заходів. На жаль, не існує перевірених рішень для таких ситуацій, як це зазвичай ми можемо побачити в перехідних суспільствах або молодих демократіях. У деяких випадках молоді демократії не вдається подолати подібні виклики, залишаючись у пастці, коли буквальне тлумачення письмових процедур підпорядковане духу та філософії закону.
Однак я хотів би підтвердити, що рішення, яке ми знайдемо у Вірменії, буде відповідати безперечним принципам демократії, прав людини, інституційних цінностей та

дух закону. “
Насправді спікер Національних зборів дав політичну оцінку діям Конституційного Суду, забуваючи, що Конституційний Суд є аполітичним органом і не зобов’язаний керуватися політичними інтересами тогочасного правління. Коли спікер міжнародного парламенту високого рівня заявляє, що Конституційний Суд відхилився від своєї конституційної місії та є загрозою для спільних демократичних цінностей, він, ймовірно, може виправдати та вказати на конкретну справу.

У своєму виступі Арарат Мірзоян по суті підтвердив з Міжнародного трибуналу, що новий уряд піддається політичному переслідуванню з боку нового уряду. Водночас політична влада цього не приховує і гордо заявляє про це з міжнародних платформ. Це також надзвичайно ганебна ситуація для ПАРЄ, за допомогою якої влада Вірменії намагається вирішити питання про відставку Грейра Товмасяна. Внутрішні ресурси – репресії, переслідування, ув’язнення та погрози – насправді недостатньо; революціонери вирішили «завести хлопчика» ззовні.

Цей ганебний процес здійснюється владою дня, що несе прапор демократії та незалежності суду. Цікаво, що якщо уряду вдасться подати у відставку Грейра Товмасяна і, врешті-решт, революційного серцевого судді Ваге Григоряна стане президентом Конституційного суду, чи буде тоді Республіка Вірменія мати незалежний Конституційний суд? Зрештою, яка мета мати регулярний уряд, підпорядкований ЦК, або, нарешті, мати конституцію, яка не підзвітна уряду дня, незалежно від повноважень дня?

Вчора президент Конституційного суду Грейр Товмасян, посилаючись на події навколо Конституційного Суду, заявив: “Тиск або події, що відбуваються навколо Конституційного Суду, – це самий спосіб, коли судова влада здобуває свою незалежність. Ви повинні заробляти таким чином, ніхто не приведе вас до лотка і не дасть вам незалежності. “

Після революції був винятковий шанс мати закон виключно для Конституційного Суду. Нинішній Конституційний суд був сформований переважно за часів правління колишнього уряду і в цьому сенсі не має жодних зобов’язань перед нинішнім урядом. З іншого боку, перед чинною владою стоїть завдання пригнічувати Конституцію

Суд будь-яким чином, тому Конституційний Суд повинен керуватися виключно конституцією, а не інтересами колишнього уряду, як дехто нерозумно стверджує. Конституційний Суд зобов’язаний діяти виключно на основі інстинкту самозахисту, він не має іншого вибору, крім того, щоб керуватися виключно законом.

Гайк Давтян